Op vrijdag 16 mei 2008 verzamelde een illuster gezelschap zich op de flanken van de Cauberg. Het was Heer Brune die als eerste arriveerde voor een nostalgisch weekendje met de voormalige WTTTC-helden, al spoedig gevolgd door Heren Boogaard en Grutterink, die tegelijk arriveerden en hun bolides met gierende banden tot stilstand brachten voor de receptie van Kasteeldomein De Cauberg. Een hartelijke begroeting, inchecken, uitpakken en daarna "en petit comité" Valkenburg in, voor een stevige hap, weggespoeld met bierrrrrr. Enige uren later arriveerden heren Becker en Kooij, waarna de reunie eerst goed van start kon gaan.
Nadat het WTTTC-circus in 2006 te Braamt een zachte dood was gestorven en een viering van de gezamenlijke 40e verjaardagen in 2007 planningstechnisch een onhaalbare kaart bleek, was verrassenderwijs een free format weekendje bijzonder snel gepland. De tafeltafeltennistafel bleef thuis: de mannen zijn nu allen de 40 gepasseerd en weten dat ze met deelname aan het WTTTC langzamerhand boven hun macht aan het grijpen zijn. Wat rest, zijn fonkelende herinneringen en stoere verhalen!
Vrijdagavond werd in zijn geheel stukgeslagen in het casino van Valkenburg. Precieze details zijn niet bekend gemaakt, maar het schijnt dat er bedragen doorheen zijn gegaan, waar een gemiddeld gezin enkele maanden smakelijk van kan eten! Tegen tweeën strompelde men tevreden terug naar het riante tijdelijke onderkomen. De plensbui die hen onderweg overviel, werd niet gevoeld: men voelde zich optimaal senang. De avond werd in stijl beeindigd ...
Deze uitspatting werd zaterdagochtend weliswaar gevoeld, maar niettemin stond Heer Grutterink toch tegen elven alweer de overige mannen van gebakken eieren met spek te voorzien, zoals de traditie voorschrijft! Na een verkwikkende douche daalde het gezelschap per automobiel af naar Maastricht, waar de middag werd afgetrapt met een bescheiden terrasbezoek om nog wat extra cafeine in te nemen, voor sommige heren in combinatie met een overheerlijk paracetamolletje... De rest van de middag werd besteed met shoppen, waarbij bleek dat je in het centrum van Maastricht makkelijker een zeldzame 18e-eeuwse landkaart kunt scoren, dan een pak WC-papier!
De avonddis werd genoten in restaurant 't Hegske en ook hier bleek dat Reiseführer van dienst Heer Grutterink zijn huiswerk voortreffelijk had gedaan: het smaakte uitstekend. Saillant detail: terwijl de discussie stevig oplaaide over duurzaamheid, milieu en alternatieve brandstoffen, deed men zich ondertussen tegoed aan foute gerechten als kikkerbillen, zwezerik en ganzelever paté. Met een volle maag vervolgens het nachtleven ingedoken, waar opnieuw bleek dat de tijd niet stil heeft gestaan. Heer Brune werd nog aangesproken met een beleefd "Mijnheer, mag ik een vuurtje?", maar Heer Grutterink werd even later iets steviger met zijn neus op de feiten gedrukt, toen hij per ongeluk een glas omstootte: "Die ouwe vent gooit zo mijn bier omver!" Het gezelschap desintegreerde tegen tweeen. Heer Boogaard en Grutterink zochten hun mandje op, de overige heren hielden het nog een uurtje langer vol.
Zondagmiddag, na de gebruikelijke eieren, opnieuw afgezakt naar de voet van de Cauberg. Heer Brune liet zich op een terras voorzien van herstellende frisdrankjes, terwijl de rest in een mergelgrot tijdens een lasergame opnieuw duidelijk werd gemaakt dat het beste eraf is: aan alle kanten doken er razendsnelle pestaapjes op, die onze helden virtueel aan flarden schoten. Met als eindresultaat beschamende klasseringen "in het rechterrijtje", zoals dat heet. Nog een afsluitend biertje, een laatste blik op de plaatselijk schoonheden, waarna onze helden moe maar voldaan huiswaarts keerden.
Tot volgend jaar...
Heer Brune voelt zich hier toch echt iets minder super dan zijn shirt doet vermoeden
Heer Becker neemt een Capuccino a la Paracetamol, Heer Boogaard heeft er zo te zien al eentje op!
De gebruikelijke groepsfoto. Dit jaar weer iets dikker, grijzer en kaler...
