Op vrijdag 11 juni 2010 arriveerden Heeren Boogaard en Grutterink in het
zonovergoten Valkenburg voor de 11e editie van de WTTTC. De weergoden
werkten volop mee: tijdens de rit over de Route du Soleil des Pays-Bas
was het kwik langzaam van 18 naar 28 graden geklommen en in de buurt van
Nijmegen konden de boordeknoopjes los. De keuze voor het avondeten was
door het prachtige weer dan ook niet moeilijk: de plaatselijke
Keurslagert werd rap van zijn BBQ-worsten en ander smakelijk vleesch
verlost. Na een soortgelijke plundering van de plaatselijke Appie terug
naar het bungalowpark, waar Heeren Kooij en Becker inmiddels ook
gearriveerd waren en zich achter een koel biertje geposteerd hadden!
Na begroeting, de installatie in het tijdelijke onderkomen en het
voorbereiden van de maaltijd, ging dan eindelijk voor het eerst in 5
jaar weer eens de fik in de Webert! Na enige uren, toen er echt geen
stukje stokbrood meer bij kon, werd koers gezet richting het casino,
maar hier konden de torenhoge verwachtingen niet waargemaakt worden.
Heeren Kooij en Becker wierpen vlot de handdoek en staakten het spel,
maar Heeren Boogaard en Grutterink speelden, tegen beter weten in, lang
door en moesten beiden een stevig verlies incasseren. Dapper slikten
onze helden echter hun nederlaag en wandelden relaxed terug naar hun
tijdelijke huis, waar na een welverdiend afzakkertje een ieder rap zijn
bedje indook.
Zaterdagochtend: het gebruikelijke feestje van de Heeren Becker en
Grutterink, die met vruchtenpers en koekenpan de hele meute van
voldoende vitamientjes en proteïnen voorzagen. Na het leggen van een
verantwoorde bodem, werd er per Volvo naar Maastricht afgereisd, waar de
plaatselijke middenstand door de Heeren een prettige duw in de rug kreeg
door de aanschaf c.q. consumptie van diverse koppen koffie met vlaai,
een 4-tal poloshirts, enkele biertjes, een middeleeuwse plattegrond van
Brielle, alsmede 3 maatjesharingen. 's Avonds werd deze lijn nog even
stevig doorgetrokken bij Toine Hermsen. Al maanden lang werd er
verwachtingsvol gepraat over de ster van Toine en de eerlijkheid gebiedt
te zeggen dat de verwachtingen volledig werden waargemaakt! Een compleet
menu van 6 gangen, inclusief wijnarangement en enkele amuses, werd in
een beschaafd tempo weggetikt en de Heeren waggelden ver na twaalven
voldaan het Maastrichtse nachtleven in, waar ondanks de overvloedige
maaltijd toch nog plaats voor wat biertjes bleek te zijn. Tegen drieën
per taxi van Tsjechische makelij weer richting Valkenburg getuft, nog
even wat TV gekeken en toen onze mandjes in.
Zondagochtend, bleken de magen toch alweer ruimte te bieden aan een
stevig en gezond ontbijt, waarna in goed overleg werd besloten om nog
wat aan sight-seeing te doen. Als eerste werd de altijd lastige
Gulpenerberg beklommen: Heer Kooij's voiture bleek deze horde echter
moeiteloos aan te kunnen, hetgeen gevierd met wat versnaperingen aan de
top. Daarna werd, in het kader van het onderdeel Cultuur, een afsluitend
bezoek gebracht aan de Amerikaanse begraafplaats Margraten. Zelfs hier
kwam het onvermijdelijke competitie-element weer bovendrijven en ontspon
zich een wedstrijd tussen Heeren Boogaard en Grutterink: wie de grafzerk
met de hoogste rang kon vinden. Winnaar werd Heer Boogaard, die ergens
achterin een goed verstopte kolonel wist te ontdekken.
Terug in de riante bungalow raapten onze helden hun spullen bij elkaar,
schrokten nog wat overgebleven BBQ-vleesch naar binnen en zetten de
thuisreis in. Ergens in de buurt van Eindhoven werd via opnieuw een
culinaire verwenbeurt (ditmaal bij de Burger King) het budget precies
opgesoupeerd. Waarna een ieder voldaan zijns weegs ging. Tot volgend
jaar!
De jaarlijkse groepsfoto, helaas slechts met z'n vieren; wellicht daardoor dit keer iets minder ruzie over de rangschikking dan gebruikelijk !
